Kim Yazıyor
Kim Yazıyor?

Kim Yazıyor?

Admin yazar hakkında ufak bir açıklama bu alana geliyor...

Tüm yazılarını gör

Yazardan Yazılar

Bir Mutluluk Tablosu-Bir Nurullah ÇİÇEK Anlatısı
Bir Mutluluk Tablosu-Bir Nurullah ÇİÇEK Anlatısı

Güneşin üzerindeki kalın örtüyü kaldırmasının üzerinden epey zaman geçmişti...

BULANTI’YLA KARIŞIK VAROLUŞUMUZU SORGULAMAK
BULANTI’YLA KARIŞIK VAROLUŞUMUZU SORGULAMAK

BULANTI’YLA KARIŞIK VAROLUŞUMUZU SORGULAMAK

Onur AKYIL'ın Kitap Beşlisi
Onur AKYIL'ın Kitap Beşlisi

Onur Akyıl'ın gözüyle sevdiği kitaplar.

Bölünüş-Bir Aydın Meral Öyküsü
Bölünüş-Bir Aydın Meral Öyküsü

"Geçmişi toplamak için çıktığım Berlin gettoları artık özlemlerden çok acıları tazeliyordu."

Günce-Bir Berfin YAVUZ Anlatısı

Günce-Bir Berfin YAVUZ Anlatısı

GÜNCE

" Ne zaman içime biraz fazla baksam, yükseklik korkum depreşir” (Murathan Mungan)

İçim uçsuz bucaksız bir uçurum şimdi. Umutlarımın, duygularımın intiharına gebe… İçim ölümler doğuruyor durmadan. İçim “sen”i doğuruyor biteviye, katlime vacip kıldığım seni…

Bir gece apansız geldin ve tam kenarına oturdun uçurumumun. Hiçbir şey yapmadan günlerce bekledin orada. Kimi zaman hüznümün yağmurunda ıslandın kimi zaman öfkemde boğuldun kimi zaman da acılarımın ortağı oldun farkında olmadan. Sessizce bekledin, sonra da çekip gittin. Tam kenarında uçurumun ayak izlerini bıraktın. Oysa tek bir adımın yeterdi uçurumumu yok etmene ve yeniden bende yeşermene/bitmene. 03.12.2017

Son birkaç gündür öğle aralarında dışarıya atıyorum kendimi. İçerde boğuluyorum. Bugün de kendimi bilinmez yollara vurdum. Çarşıya doğru gideyim dedim. Aniden bir merdivenle karşılaştım ve çıkmaya başladım bu merdiveni. Daracık sokaklardan geçtim her yer tarih kokuyordu.  Kulağımda müziğim, gözlerimde taş evler, adımlıyordum şehrin sokaklarını. Tam o esnada bir öğrencimle karşılaştım. Hal hatır sorduk gezmek istediğimi belirtince beni gezdirebileceğini söyledi. Beni tahayyül edemeyeceğin yerlere götürdü. Kendimi bir masalın içindeymişim gibi hissediyordum. Yükseklere çıkıyorduk, her yer Mardin’in taş evleriydi. Mardin’in bu yüzünü hiç görmemiş, onun özünü tanıyamamıştım.

Gördüğüm her manzara karşısında hayranlığım kat be kat artıyordu. Resmen aşık olmuştum Mardin’e ve beni Mardin’de tutabilecek tek şeyin burası olduğunu fark etmiştim.

Çocuğa: “ Burası neresi?” diye sordum.

“Savurkapı.” dedi. Beynimden vurulmuşa döndüm. Orası senin mahallendi ve ayaklarım bilmeden beni sana getirmişti.  Ama sen yoktun artık.

23.12.2017

Berfin YAVUZ

 

Yorumlar

Eylül satık28/04/2019 - 09:35

Çok güzel yazmışsınız

Sarete aydeniz11/04/2019 - 09:42

Üreyine sağlık

Baran11/04/2019 - 00:27

Hoş ve hüzünlü Sade ve akıcı Doğal ve samimi

Yeşim gök10/04/2019 - 20:37

Yüreği güzel kadın, ne güzel yazmişsin yine...

Yeşim gök10/04/2019 - 20:33

Yüreği güzel kadın, ne güzel yazmişsin yine...

Yorum Yaz